Türk Şiirinde Tanrıya Kafa Tutanlar

Türk şiirinde özellikle Tanrı karşısında, insanın durumunu genellikle Divan Şiiri dışında kalan ozanlar ele almışlardır. Diğer ozanlarda insan bir bölünmüşlük, darmadağınıklık içindedir. Bu kitapta incelenen ozanlarda ise, insan bir varlık olarak, kendini Tanrı karşısında tutabiliyor. "Ben de varım" diyebiliyor. Bölünmüşlükten kurtuluyor. Tanrı karşısında bir bütün olarak duyuyor kendini. Özünde Tanrısal bir gücün yaşadığına inanıyor. Ozan, benimsediği, inandığı Tanrı'yı kendi özünden yaratmış, onun soluduğunu sıcaklığını sıcaklığında duymuştu.